Pragnę być tą,
którą kochasz.
Być blisko,
trzymać się,
gdy w pobliżu jest ślisko.
Móc z tobą rozmawiać bez przeszkód.
Uśmiechać się gdy na mnie patrzysz.

COVID-19

Jesteśmy zamknięci
Czekamy na wybawienie
Czekamy na śmierć.
Przez nasze usta przewija się tylko jeden temat.
Tylko o tym myślimy.
Żyjemy z dnia na dzień.
Popadamy w rutynę.
Modlimy się o lepsze jutro.
Wszystko wskazuje na to, że takowe nie nadejdzie.
Boimy się wszyscy.
Mało kto chce się do tego przyznać.
Ja osobiście próbuję.
Próbuję być silna.
Jednakże gdy wschodzi księżyc,
zdaję sobie sprawę że jestem bezradna.
Że to nie ode mnie zależy.

Każdy na Ziemi ma swoje ulubione miejsce.
Jedni mają mosty,
inni drzewa,
a kolejni ławki.
Moim miejscem na ziemi jest kamień,
płynący obok niego potok,
rozciągające się po horyzont pola,
i zielone łąki.
Kiedy tam siedzę,
zastanawiam się nad swoim losem.
Patrzę w wodę i wyobrażam sobie siebie za kilka lat.
Wyobrażam sobie mnie,
z dzieckiem i kochającym mężęm.
wtem wrzucam do wody kamień,
i wszystko się rozpływa.
Nie ma nas.
Wystarczy jedna rzecz, aby wszystko się zmieniło.
Tak jak rzucenie kamienia, które wszystko rozmyło.