Dźwięków płaczącej duszy
nikt w nowym świetle nie usłyszy.
Możemy myśleć iż są one słyszalne dla otoczenia
aczkolwiek tak naprawdę nie są.
Wydaje nam się, że jesteśmy dość inni,
że nasza inność da się zauważyć...
Ale tak naprawdę, to kto teraz patrzy na innych ludzi?
Na ich zachowanie, ubiór, status materialny?
KAŻDY!
Każdy patrzy i widzi to co na zewnątrz
A często w środku cmentarz niespełnionych marzeń i planów powiększa się przez kilka kąśliwych uwag.
Czy to ma sens?
Czy w takim wypadku ludzkie życie ma sens?
Dusza płacze,
Ciało umiera
Gdy jeden człowiek drugiego poniewiera.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz